نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

ای که دستت می رسد ؛ دستی بگیر (عزیزان پروانه ای)


ای که دستت می رسد ؛ دستی بگیر

به گزارش " علی محمدی کارشناس روابط عمومی مدیریت آموزش و پرورش ناحیه یک یزد" :

پروانه ای شدن همیشه تجسم زیبایی و بالهای رنگارنگ نیست ؛ گاهی زخم های پروانه ای شدن زندگی را روز به روز سخت تر می کند ؛ زخم هایی که هیچ گاه التیام نخواهد یافت . این روزها با یک جستجو در فضای اینترنت می توان از این بیماری نادر و دردناک که تعداد آنها به انگشتان یک دست در استان نمی رسد با نام بین المللی (( EB  )) که ناشی از یک جهش ژنتیکی است اطلاعاتی بدست آورد.بیماری ای بس دردناک و بدون درمان که تنها با صرف هزینه بالا و مراقبت دارویی و غذایی می توان اندکی  از درد و رنج آن کاست.

در هزار توی خاطرات دومین شهر قدیمی جهان ، کمی آنطرف تر از هیاهوی زندگی و دویدن برای رسیدن به آرزوهای دور و درازمان اگر اندکی مجال بیابیم افرادی را می بینیم که در دایره زندگی چونان ما لبریز از خواستن ، سرشاند از آرزوهای دور و دراز ولی بیماری ، دست یازیدن به انوار طلایی آرزوهای رنگین را برایشان رنگ حسرت پاشیده است.

مرضیه 31 ساله و فاطمه 29 ساله قٌمریان خوش الحانی هستند که دست تطاول گر سرنوشت در اوان زندگی نوای خوششان را با غم اجین ساخته است؛ اما همچنان با ایمانی در قلب و امیدی در روح پنجه در پنجه زندگی نهاده اند و با سختی بسیار به آموختن علم و دانش مشغولند.

خانه ی آنها دارای 20 پله است که مشکلات زیادی با توجه به حساس بودن و شکنندگی بافت بیرونی پوست برای آنان به همراه دارد.پدر خانواده در سال 91 بعلت بیماری، روی در نقاب خاک کشیده است و برای حفظ حرمت و شان خانواده ، برادرشان خیلی زود روزهای نوجوانی را وداع گفته تا در 18 سالگی نان آور خانواده باشد.هزینه های بالای درمان ، مخارج زندگی ، بیماری مادر(بر اثر تصادف) و ... گوشه ای از زندگی و رنج هرروزه آنان است.

آیین ما سراسر مهربانی است.تمدن عظیم و قدمت چند هزار ساله شهرمان بارها مهربانی را در کوچه های آشتی کنان و برج و باروهای کاهگلیش به نظاره نشسته است.

به دارالعباده و مردمانی با ایمان شهره ایم ...

ایمان دارم به برآورده شدن دعای نیمه شبان مرضیه و فاطمه وقتی عاجزانه خداوند را به یاری فرا می خوانند ...

 بی شک اراده خداوند از دستان پر مهر شما طلوع می کند. باور دارم که ما بار دیگر بادگیرهای اساطیری شهرمان را برافراشته خواهیم کرد و در چهارسوق مردانگی ، مهرورزی ، ایمان و انسانیت و دستان مهربانمان پیله پروانگی آنان را نوازش خواهد نمود... تلاش خواهیم کرد بالهای رنگارنگ و زخم خورده شان را اندکی التیام بخشیم تا در بوستان زندگی دمی بال زنان ، لذت پرواز را دریابند. ن م

آدرس کوتاه: